Grand rising beautiful souls.
Vandaag is het precies één jaar geleden dat de journey naar het volgende niveau van bewustzijn van start ging. Dit ging gepaard met een ontsteking in mijn bijzondere oog. Deze uitte zich tijdens een gesprek met mijn tante terwijl ik in bed lag, voelde ik mijn oog zwellen. Hiervoor had ik nog nooit echt problemen met mijn bijzondere oog.
Na deze onsteking volgden er nog drie, die mijn toen hebben laten besluiten zonder prothese door het leven te gaan. Want via mijn spirits kreeg ik ook door dat een van mijn spirits door mijn bijzondere oog de wereld in kijkt. Het dragen van de prothese bemoeilijkt hun zicht waardoor hen mij niet de begeleiding en bescherming kan bieden die hen wilt.
Nu een jaar later voel ik mij de afgelopen weken niet ok. Ik ben zelfs de afgelopen twee weken in ziektewet. Mijn lichaam wilt even niets behalve stilstand. Zo ervaar ik deze afgelopen week weer uitdagingen met mijn bijzondere oog en vandaag ook met mijn goede oog. Mijn lichaam vertoond signalen die ik krijg voordat ik uitval ervaar. En mijn energielevel schiet alle kanten op en vooral erg laag. Trauma’s komen bovendrijven en willen spelen met mijn geest.
Ik weet dat mijn spirits bezig zijn met de volgende level-up. Ik weet ook dat ik via mijn voorouders dien als portaal en bewust de overgangen ervaar van familieleden. Ze hebben mij al meerdere malen door het afgelopen jaar aangegeven dat ik alles wat behoort bij het leven van Deborah Cameron moet loslaten. Letterlijk alles. Ik had nog weerstand met twee punten. Maar ze geven aan dat ik alles moet loslaten zodat zij mij volledig kunnen dragen. De tijd dat ik moet vechten voor mijzelf voorbij is. Ik heb alles gegeven om op dit punt in mijn leven te komen. Nu is het hun tijd. We zijn nu een.
Dus alles wat ik nu ervaar is het gevolg dat zij mijn lichaam calibreren en alles wat was laten om al mijn spirits te kunnen dragen en mij voor te bereiden voor het werk dat zij via mij willen verrichten en die ik moet verrichten voor mijn voorouders.
Ik zeg je eerlijk ik vind deze transitie soms wel moeilijk. Want deze transitie valt niet goed uit te leggen in de Westerse wereld. Some people think I am losing my marbles, want ik heb echt alles losgelaten. Aan de andere kant moet ik soms ook zoeken naar de woorden om te beschrijven wat ik ervaar. Het is anders en valt buiten de norm van het tastbare en logische. Het vraagt het uiterste vertrouwen in mijn spirits en voorouders. Het vraagt een omschakeling van overlevingsmindset naar een taking care of mindset. Ik heb never nooit een softlife ervaren. Echter is dit het pad dat ik moet bewandelen the softlife en zoals de geest van mij opa Hennie vanmorgen tegen mij zei. Sta stil, zit stil en laat alles aan ons over. Wij zorgen nu voor jouw.
Dit is wat ik de komende weken ook blijf doen. Stil staan, liggen of zitten, want anders zullen zij het voor mij doen. Want ik besef dat de controle nu niet meer in mijn handen ligt, maar in die van mijn hogere zelf
Soso lobi😘
The Obia Queen 