Grand rising beautiful soul.
Deze afgelopen week was ik ziek en kon niet anders dan thuis blijven. Met vlagen van koorts afgewisseld met boodschappen van mijn spirits en voorouders kon ik niet anders dan thuisblijven. Het was zelf zo erg dat ik King niet naar school kon brengen want de vlagen koorts gingen gepaard met duizeligheid maakte dat ik ook niet op mijn fiets durfde te stappen of naar buiten te gaan. Deze duizeligheid in combinatie met spraakgebrek kwam mij bekend voor. Dit krijg ik altijd wanneer mijn lichaam in shutdown gaat. Zoals maandag het geval was op mijn werk. Het dwingt mij dan om een pauze moment in te lassen. Dit heb ik ook gedaan. Ik heb geluisterd naar mijn lichaam en mij totaal afgesloten van de wereld en gefocust op rust en herstel.
De afgelopen periode was ook lekker druk en intens met alles omtrent mijn oog, het zichtverlies, het dealen met mijn verdriet eromheen, het healen van het trauma met mijn oog, het ontvangen en implemteren van alle ondersteuningsmiddelen en het opstarten van mijn jeugdwerk na de zomervakantie. Dit maakte dat ik mijn blog een beetje heb verwaarloosd. Maar the queen is back. Dit keer met de hulp en om de steun van mijn stem.
Gisteren zag ik een post op Facebook van een jaar geleden waarbij ik aangeef het schrijven weer op te pakken. Deze post heeft mij geïnspireerd om vandaag te gaan schrijven en mijn journey te delen. Want er gebeurd op dit moment zoveel in mijn leven op diverse niveaus, de ontwikkelingen met mijn oog, mijn persoonlijke en spirituele groei. Deze journey is zo bijzonder dat ik het voor mijzelf moet het vastleggen, van mijn af moet schrijven en moet blijven delen met de wereld.
Als ik dan terugblik op hoe ik de afgelopen maanden gedragen ben door mijn spirits, dan is het meer dan ik ooit had kunnen of durven dromen. Ze helpen mij zo bij de healing van mijn trauma’s, maar geven mij ook inzicht in hoe de trauma’s zijn ontstaan in mijn familielijn.
Lees verder “Iyoba Tories | De griep die mij bevrijde”
The Obia Queen 